Edwin Noppen.


Stukje uit mijn brief aan Edwin d.d. 28-10-2005:

Lieve Ed,
…………………Ik heb je een paar jaar geleden leren kennen en waarderen.
In het Koorenhuis, tijdens het gitaarspelen, onstond er een warme vriendschap. We raakten aardig op elkaar ingespeeld. Samen muziek maken was heerlijk. Je veroverde je eigen vriendschappelijk/muzikale plekje in mijn hart. Toen werd je ziek. Ondanks alle tegenslagen bleef je optimistisch. Ik kreeg een grenzeloze bewondering voor de manier waarop je met je ziek zijn omging. Ik besloot toen ook om je blijven steunen, want dat was het minste wat ik voor je kon doen. Mijn bewondering voor jou is in de tussentijd alleen maar toegenomen. Als ik nu terugkijk naar alle hindernissen die je hebt moeten nemen en hoe je daarmee bent omgegaan, kan ik alleen maar zeggen dat ik daar nooit aan zal kunnen tippen. Ik ben eigenlijk enorm trots op het feit dat ik tot jouw vriendenkring heb mogen behoren, want beter kan een mens niet wensen.

Ik zal je enorm gaan missen, maar weet dat ik altijd met warmte, vriendschap en een enorme bewondering aan je terug zal denken………………..


Gisteravond ontving ik het bericht dat Edwin Noppen zondagavond 6 november in de leeftijd van 43 jaar is overleden. Hij zal echter in mijn hart (en waarschijnlijk in dat van een ieder die hem gekend heeft) voortleven.

2 Comments

  1. Sophine Kooiman
    Posted 27-03-2008 at 17:20 | Permalink

    Hey,

    Ik ben Sophine Kooiman. Ik ben een oppaskind van Riet van Solinge, de moeder van Edwin. Ik vind het een heel mooi bericht en ik wou even zeggen dat ik Edwin, ook al kende ik hem niet bijster goed, een heel bijzonder iemand vond.

    Groetjes,
    Sophine Kooiman

  2. marjan
    Posted 15-10-2008 at 15:10 | Permalink

    ik ben marjan,het zusje van edwin,wat een mooi stukje,ed was inderdaad een heel mooi mens en mijn grote held!!!! ik mis hem enorm!!!

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *
*
*